lang geleden, toen we nog jong en onbezonnen waren en de wereld nog aan onze voeten lag, brachten we veel van onze vrije tijd met elkaar door. in het weekend zaten we in ons stamcafe samen aan de bar of stonden we in het raamkozijn van een ander cafe keihard mee te zingen met de muziek. we werkten ook nog in dezelfde winkel op vrijdagavond en op zaterdag. we hadden vooral veel lol. toen we allebei gesetteld waren, verloren we elkaar uit het oog. gewoon, omdat onze levens verder uit elkaar gingen lopen, zoals dat soms gaat. maar in 2021 kregen we weer contact. we bleken dezelfde ziekte te hebben en dat schiep een nieuwe band.