in 'franse zomers' brengt een jongen vanaf zijn elfde vijf zomers in het zuidwesten van frankrijk door, in een huis dat zijn vader van een tante heeft geerfd. de zorgeloosheid en opwinding van het eerste hoofdstuk, elk hoofdstuk beschrijft een zomer, moeten met de jaren wijken voor verlies van onschuld, verlies van geborgenheid en verlies van vertrouwen. jan posman publiceerde hiervoor een brief aan jack nicholson (2001), waterman en linkshandig (2002) en ik heb geen idee van niets in het bijzonder (2014)