* een feest van herkenning voor iedereen die met fieps tekeningen is opgegroeid! jip en janneke, takkie en siepie, pluk van de petteflet en otje – iedereen kent ze. met haar tekeningen bij de verhalen van annie m.g. schmidt groeide fiep westendorp (1916–2004) vanaf de jaren vijftig uit tot de populairste illustrator van nederland. haar getekende wereld is zo vertrouwd dat we die meteen herkennen als ‘die van fiep’. maar achter die ogenschijnlijk moeiteloze stijl gaat een ontwikkeling schuil. in haar vroege werk is een zoekende, realistische hand te zien, nog ver verwijderd van de tekeningen die wij nu kennen. kunstcriticus hans den hartog jager volgt westendorps weg als tekenaar, van haar eerste opdrachten en werk voor het parool tot de iconische illustraties die door generaties in het hart zijn gesloten. stap voor stap ontstaat een beeldtaal die even eigenzinnig als herkenbaar is. eerst in zwart-wit, later vol kleur. wie goed kijkt, ontdekt hoe haar wereld zich ontvouwt – en dat er in (bijna) elke tekening een dier schuilt.