winston esajas komt uit coronie naar het westland en koopt in 1985 anderhalve hectare glas aan de nieuweweg bij poeldijk. de eerste avond steekt hij zelf de ketel aan, met zijn dochter cheryl van dertien aan de zaklamp, en schrijft hij zijn naam op de meterkaart onder die van de vorige eigenaar. in het glas komen kousenband, sopropo en antroewa.in 2001 heeft cheryl de lening rond en vraagt ze veertig procent. winston noemt een prijs: negen ton. zes weken later verdwijnt de gulden en het getal niet. elke keer dat ze het opnieuw vraagt staat het bedrag er nog en staat zij verder weg.ondertussen bewaart haar moeder lucretia de stukken die nooit getekend zijn, staat haar broer delano op de loonlijst, en vraagt haar zoon quincy zijn opa iets buiten haar om. in 2025 valt de ketel uit.