bram nieuwenhuis ruimt de kamer op van een overleden kantoorgenoot, twee dagen na de begrafenis. tussen de dossiers vindt hij een bankafschrift waarop een saldo met potlood is doorgehaald. veertien betalingen, dertien jaar lang, van de derdengeldenrekening naar de rekening van marjan bregman — de vrouw die al achtendertig jaar de agenda's bijhoudt, weet welke sleutel bij welke kast past en hoeveel water een plant nodig heeft. bram doet wat moet: hij rekent na, hij tekent op, hij gaat naar de politie. maar in de kelder, tussen vergeelde faillissementsdossiers, stuit hij op een taxatierapport uit eenennegentig, met aantekeningen in een handschrift dat hij kent, over een partij steigermateriaal die spotgoedkoop verdween naar een bedrijf waar de eigen oprichter van het kantoor in de raad van commissarissen zat. het bedrijf was van marjans man. wat begon als een simpel geval van verduistering wordt een rekensom die niemand had willen maken: wie heeft hier van wie gestolen, en wanneer stopt een schuld met tellen?dit boek is door ai gegenereerd.