op wijngaard wolfshelling boven sint-geertruid slaat botrytis in de riesling. bovenaan drogen de bessen in tot goudbruine rozijnen, onderaan worden ze grijs poeder en azijnvliegen. ada merkelbach heeft zevenentwintig jaar op deze herfst gewacht. zij wil de bovenste zestien rijen laten hangen tot het laatste uur en bes voor bes met de hand plukken, voor een vat edelzoete wijn.haar wijnmaker bram osei rekent anders. zonder de zesduizend kilo van de hele helling zijn er in november geen negenduizend flessen en in januari geen geld. de pers is geleend en moet zondagavond op de dieplader. de oogstploeg van doru anghel telt zes man in plaats van veertien en vertrekt zondagmiddag om twaalf uur. stagiaire ilse doorn zet ondertussen kisten weg achter tank vier waar niemand van weet.tussen donderdagnacht en zondagavond wordt op de helling, in de loods en aan de keukentafel beslist wat er van deze oogst overblijft.