elke zaterdagochtend, precies om kwart voor zeven, zwemt hetzelfde groepje baantjes in het buitenbad aan de bosrand. corrie deelt koffie uit alsof het een medicijn is, bertus zwemt zijn trage schoolslag, en niemand gaat het water in voordat corrie er is. tot op een ochtend het hek nog een keer open­gaat en er een vrouw op het pad staat die iedereen kent en niemand meer noemt. drie kilometer verderop staat toon in zijn schuur de paarden van de familiemolen te schuren, dezelfde molen die al negentig jaar op de lind staat en die er na dit jaar niet meer mag staan. zijn zoon belt steeds korter, een brief van de gemeente ligt onder een blik lakverdunner, en in het dorp wordt gefluisterd over wie de klacht heeft ingediend die alles in gang zette. wat er twaalf jaar geleden werkelijk gebeurde tussen toon, zijn schuur en de vrouw die terugkwam, weet bijna niemand. bertus wel. en hij zwemt, ochtend na ochtend, met dat weten mee.dit boek is door ai gegenereerd.