als rogier op jonge leeftijd naar drenthe verhuist omdat zijn vader daar directeur van een vakantiepark wordt, ontmoet hij rené. rogier is een slim jochie, lief, zorgzaam en positief. maar al snel na hun verhuizing verlaat zijn moeder het gezin voor een andere man. rené is een lompe nakomer. nadat zijn moeder is overleden, wordt hij langzaam vernield door zijn vader en broers, met hun duistere praktijken op hun boomkwekerij. ondanks dat rené een paar jaar ouder is, komen de jongens in dezelfde klas te zitten. samen bouwen ze hutten in het bos. samen kijken ze naar wubbo ockels. samen belanden ze in het ziekenhuis. maar op het moment dat rogier naar het gymnasium vertrekt, groeien hij en rené verder en verder uit elkaar. wanneer rogier en een klasgenote slachtoffer worden van een brute geweldsuitbarsting van rené, lijkt de verwijdering definitief. toch blijven ze elkaar ook daarna tegenkomen en invloed houden op elkaars levens, en zo dreigt ook rogier naar beneden gezogen te worden. auteur ritzo ten cate (1977) groeide op in het deel van drenthe waar het boek zich afspeelt. in het dagelijks leven initieert hij sociale bewegingen, geeft hij lezingen en ontwerpt hij bijeenkomsten. in groningen zette hij bijvoorbeeld de daklozenwandelingen op en leerde zo talloze mensen van de straat kennen. hij ervoer aan den lijve wat diepe duisternis van anderen met zijn leven deed. in zijn debuutroman schrijft hij de donkerte van zich af en vertelt het jeugdverhaal van de daklozen die hem binnenlieten in hun leven.