twan rijdt taxi in baarle, waar de grens dwars door tuinen en soms door een keuken loopt. op een avond zet hij mieke af bij het station in breda, met haar koffer en een belofte die ze niet uitspreekt voordat de deuren dichtgaan. in het cafe ernaast, bij fons en zijn pratende papegaai diesel, blijft alles hetzelfde: de kruk, de klok die scheef hangt, de meter die uit staat. jaren gaan voorbij zoals in baarle de landsgrens loopt: onzichtbaar, maar altijd onder je voeten. twan brengt zijn dochter groot, rijdt zijn ritten, staat 's nachts op de messing lijn voor de deur van het cafe, met de ene voet in nederland en de andere in belgie, en wacht. waarop precies, zegt hij nooit hardop. tot mieke terugkomt, en weer weggaat, en de vraag die hij haar nooit heeft durven stellen, langzaam verschuift naar iemand anders.dit boek is door ai gegenereerd.