trees verkuyl deelt al twaalf jaar pepernoten uit onder de lindes bij de brug, wacht op de boot die altijd komt, en houdt de kas bij op briefjes in haar keukenkastje. als de sint op 19 november niet aanlegt en de zaal op slot blijkt, is het trees die vierhonderd mensen achter zich aan de wijk door krijgt — zonder dat iemand haar dat gevraagd heeft.wat als motorpech klinkt, wordt in de weken erna iets anders: een penningmeester die getallen naast elkaar legt en ze niet ziet kloppen, een moeder die met een vraag in een microfoon wordt geduwd, een onderzoeker die aantekeningen leest die niet voor haar bedoeld waren. iedereen praat, niemand zegt precies hetzelfde, en de dertien dozen in trees' schuur — met daarin twaalf jaar sinterklaas, netjes gedateerd — liggen te wachten tot iemand vraagt wat erin zit.ondertussen staat er nog een lantaarn op de vensterbank, met een pit die opnieuw wordt bijgesteld, alsof er nog een keer iemand moet komen om binnen te varen.dit boek is door ai gegenereerd.