isa kan ontzettend goed drummen. nu is ze veertien en verliest langzaam haar gehoor. maar juist muziek maken, muziek voelen, blijkt isa te helpen, zeker als ze een 'cochleair implantaat' krijgt. maar isa's vriend wil haar alleen zien zonder anderen erbij. schaamt hij zich omdat ze doof is? of wil hij niet toegeven dat zij beter musiceert dan hij? isa wil niet bij de dovenwereld horen, maar waar hoort ze dan bij? een zoektocht naar zelfstandigheid.