fernando pessoa was niet alleen de grootste dichter van portugal, hij schreef ook korte verhalen, essays, toneelstukken en pamfletten, richtte kranten en tijdschriften op en ‘verdeed’ zijn tijd met het maken van plannen in cafes. dat hij ook goed om zich heen keek in ‘zijn’ stad lissabon, blijkt niet alleen uit het magistrale boek der rusteloosheid, maar ook uit de detectiveverhalen die hij schreef. zoals agatha christie de belg hercule poirot had, en arthur conan doyle moorden liet oplossen door sherlock holmes, zo liet pessoa zijn ‘gevallen’ ontraadselen door de arts in ruste abilio quaresma, ‘gespecialiseerd in de algemeenheid’, zoals iemand hem karakteriseert in een van de verhalen. in de ontraadselaar worden voor het eerst vier van de detectiveverhalen over abilio quaresma in het nederlands vertaald.