als de telefoon gaat terwijl willemijn de vaatwasser inruimt, weet ze meteen dat het niet goed nieuws is. haar vader is dood, gevonden bij de steiger van het pontje dat hij zijn hele leven heeft gevaren. naast hem zat de hond, roerloos, alsof hij ergens op wachtte.willemijn reist naar bronkhorst om het huis leeg te ruimen en de zaken te regelen met haar broer thijs, die haast lijkt te hebben met verkopen. maar de hond blijft elke ochtend om zes uur naar de steiger lopen, gaat zitten aan de rand van het water en kijkt naar de overkant, waar niemand meer komt.tussen oude schoolschriften vol overtochten en een vrouw die al veertig jaar op dezelfde plek staat te wachten, begint willemijn te vermoeden dat haar vader iets heeft meegedragen dat nooit is opgeschreven, en dat de laatste dienst van die avond in 1983 nooit heeft plaatsgevonden. wat wachtte die hond eigenlijk af — en wie wachtte er nog meer?dit boek is door ai gegenereerd.