de roman reis naar het einde van de nacht, van louis-ferdinand celine (1894-1961) was een steen in de vijver van de wereldliteratuur: 'ik heb de emotie weer in de schrijftaal gebracht.' eind jaren '30 neemt zijn carriere een dramatische wending als hij zich in zijn pamfletten openlijk manifesteert als antisemiet en racist. uit angst geexecuteerd te worden, slaat hij in juni 1944 op de vlucht. de laatste reis laat een andere celine zien: een schrijver in het plunje van een zwerver op de vlucht door duitsland, ondergedoken in kopenhagen, opgesloten in vestre faengsel, de gevangenis in kopenhagen, onder huisarrest in klarskovgaard op het deense eiland seeland. een kankerende celine, een hatende celine, een wanhopige celine, maar vooral een schrijvende celine. de rechtszaak aan het eind van zijn deense ballingschap (1945-1951) leidt tot een fascinerende ontknoping. nico keuning bezoekt de adressen in kopenhagen, korsor en klarskovgaard, komt in contact met celine-kenners, vindt nieuwe documenten, ontdekt een 'verweerschrift' van celine uit 1946 en werpt een ander licht op de deense ballingschap van de schrijver, die vijftig jaar geleden, op 1 juli 1961 in meudon overleed.