op een pont over de nieuwe merwede, in de mist, herkent willemijn de rooij een man die ze veertig jaar niet heeft gezien. cor bakker, oud-schipper, oud-bewoner van hetzelfde internaat aan de rotterdamse kade waar zij als kind sliep. ze is met pensioen, ruimt haar schoollokaal leeg en vindt tussen de paperclips een aluminium ring met een nummer erin geslagen. eenenveertig. het brengt haar terug naar een ochtend in juni 1978, toen het internaat sloot en de duiventil op het dak in een keer werd leeggehaald. officieel zijn de duiven losgelaten, drie rondjes om de kerk, en verdwenen. willemijn gelooft het verhaal niet meer dat ze zichzelf al die jaren heeft verteld. cor zwijgt zoals hij altijd heeft gezwegen, met zijn onderarmen op een reling, terwijl schepen voorbijvaren die nergens stoppen. maar wie heeft die ochtend werkelijk de luiken opengezet — en waarom heeft niemand er ooit naar durven vragen?dit boek is door ai gegenereerd.