in 1975 verscheen bij de arbeiderspers frimangron. dit eerste fotoboek van willem diepraam vormde de neerslag van een verblijf in suriname, vlak voordat het land onafhankelijk zou worden. bijna een halve eeuw later komt hij met de jaren 70, met teksten van ian buruma. dit boek beoogt in ongeveer honderd foto’s (van het simplisties verbond tot en met de kroningsrellen in april 1980) een pregnant beeld te geven van het meest bewogen decennium van de vorige eeuw. ‘stuk voor stuk godsgruwelijk mooi,’ schreef cyrille offermans in zuiderlucht over de foto’s die diepraam vanaf begin jaren zeventig begon te maken. ian buruma becommentarieert dit beeldenscala in een fijnzinnig essay.