mark boninsegna laat in de hemel voor ongelovigen in zeer persoonlijke bewoordingen zien hoe dicht goed en kwaad bij elkaar liggen. hij neemt de lezer mee op reis naar zonnige vakantiebestemmingen, ­slaapkamers, voor-malige oorlogsgebieden en social media en wijst erop hoeveel alles met elkaar gemeen heeft. er is een hemel voor iedereen. dat zou zomaar rotterdam kunnen zijn. ‘dichter mark boninsegna uit zijn liefde […] in rauwe poezie.’ – de volkskrant dichters bestaan op een been kun je niet lopen dus neem ik nog een nakkie sossa door mijn rechter neusgat terwijl ik mijn linker neusvleugel naar binnenduw snuif ik de bullet leeg ik voel me onsterfelijk ondanks dat ik dat al was dichters gaan nooit dood behalve tim hofman zijn rijmelarij en kutgrapjes zijn geen poezie maar zoals een plakplaatje gratis gekregen bij een pakkie kauwgom mijn pupillen vlammen honderduit sterren tellend in de nacht zie ik de wereld vergaan de ruimte leegte gevend behalve dichtersbestaan