taal. we gebruiken het om met elkaar te praten, om elkaar de liefde of de oorlog te verklaren, en om onze diepste gevoelens uit te drukken. en het gekke is: we hebben niet eens door hoe bijzonder taal eigenlijk is. want hoe is het mogelijk dat een kind in een paar jaar tijd feilloos zijn moedertaal kan leren spreken, terwijl het behoorlijk beheersen van een vreemde taal voor volwassenen zo'n enorme opgave is? hoe kan het dat een kind dat nog niet kan fietsen, wel in staat is om probleemloos talloze taalregeltjes en bijbehorende uitzonderingen toe te passen op spreeksnelheid? wat is het geheim achter het wonder van de taal? in 'de geniale eenvoud van taal' neemt hedde zeijlstra, hoogleraar taalkunde, ons mee in de bijzondere wereld van taal en grammatica. hij ontrafelt het mysterie van ons talige brein, waarbij hij verrassende vergelijkingen maakt tussen mensen en dieren, en tussen taal en muziek. talen blijken veel eenvoudiger in elkaar te steken dan vaak op het eerste gezicht het geval lijkt te zijn.