elke donderdag, kwart voor vier 's ochtends, zetten wim en zijn dochter fenna dezelfde kaaskraam neer op dezelfde plek in de brugstraat, met dezelfde schragen in dezelfde kuiltjes. vijfendertig jaar lang is dat genoeg geweest. dan komt er, uit het donker, iemand aanlopen die er drie jaar niet is geweest: joost, met zijn handen in zijn zakken en iets in gedachten dat hij niet meteen zegt. terwijl de kaas wordt gesneden en de klanten komen en gaan, ligt er een envelop onder een blok goudse, ligt er een naam in de la van iemands telefoon, en houdt iedereen aan die toonbank zorgvuldig zijn mond over wat hij al weken weet. iedereen behalve de bakker, en de bakker praat tegen iedereen. hoeveel kun je verzwijgen voor mensen met wie je elke week, van vier uur tot half vijf, schouder aan schouder staat?dit boek is door ai gegenereerd.