marieke draait nachtdiensten in een hotel langs de snelweg, boven de wasserij, waar het bed twee keer per minuut meetrilt met de centrifuge. overdag slaapt ze; 's nachts checkt ze bouwvakkers in en uit, telt ontbijtbonnen en schuift ongeopende post onder de bonnenklem. ergens in vught woont haar zoon daan, bij een pleeggezin, en schrijft hij in een schrift onder zijn matras zinnen die nooit een brief worden. er loopt een dossier met haar naam erop, een schuld die niemand haar kan uitleggen en die groeit terwijl ze wacht op een hoorzitting, op een handtekening, op een telefoontje dat niet komt. iedereen om haar heen regelt, sust, belooft: een oude minnaar met contant geld en een geheugen dat niet klopt, een collega die zijn eigen wachturen bijhoudt, een instantie die antwoordt met formulieren. ondertussen wordt daan achttien, en achttien betekent dat er iets moet worden gekozen — door hem, en misschien ook door haar. wat blijft er over als iedereen alleen maar zijn eigen uren telt?dit boek is door ai gegenereerd.