elke ochtend zet alied de broodkrat bij het rolluik van de ruilhoek, en elke ochtend schuift ria hem naar binnen voor de winkel opengaat. tot het rolluik dicht blijft. geen bericht, geen telefoontje — alleen een kasboek waarin de bedragen niet meer kloppen, en een straat die daar liever omheen praat dan ernaar vraagt. cor van de frituur weet iets. willem, die zijn slagerij na drie generaties gaat sluiten, weet iets anders. sam van het chinese restaurant heeft een telefoonnummer dat ze nooit heeft gebruikt. ieder van hen draagt een stukje van wat ria al jaren alleen droeg, en niemand wil het eerst hardop zeggen — uit fatsoen, uit angst, uit gewoonte. maar een rolluik dat dicht blijft, wordt na verloop van tijd luider dan wat er ooit achter gezegd had kunnen worden. wat doe je met de stilte van een buurvrouw van drieenzestig die nooit iets vroeg, en altijd alles gaf?dit boek is door ai gegenereerd.