vragen is riskant. het kan je rust verstoren. je kunt erdoor betrokken raken bij de wereld van een ander. en dat betekent vaak het einde van je comfortabele leven. dat overkwam nehemia. hij vroeg hoe het zijn volksgenoten verging en informeerde naar de toestand van jeruzalem, zijn geboortestad. de verontrustende berichten die hij te horen kreeg, verstoorden zijn rustige leven aan het hof van de koning van perzie. hij wist zich geroepen om de verwoeste stad jeruzalem te herbouwen. dat overkwam ook anne van der bijl. hij vroeg zich af hoe het ging met de christenen achter het ijzeren gordijn. toen hij ontdekte hoe hevig ze werden verdrukt, voelde hij zich geroepen om hen te helpen. zo begon hij bijbels te smokkelen. het zal ook jou overkomen, als je gaat vragen: hoe is het met dat volk, die stad, die mensen...? wij leven in een wereld die hopeloos verward, verscheurd en zondig is. en dat is precies het moment waarop we kunnen verwachten dat god ingrijpt, door een nieuwe uitstorting van zijn liefde en genade. hoe hij dat doet? door gewone mensen, zoals jij.