marijke bosscher weet al voordat iemand het merkt hoe haar dood zal uitpakken: wie er huilt, wie er rekent, en wie zwijgt over de tas die al jaren achter de fietsen staat. terwijl ze languit op haar eigen terras ligt — de derde tegel van links, die al sinds 2017 anderhalve centimeter lager ligt — kijkt ze toe hoe haar man geert, haar dochter wieke en haar zoon ronald zich over het huis buigen dat hen tien jaar lang gegijzeld heeft. een schadevergoeding is onderweg. een advocaat wacht op drie handtekeningen. en ergens tussen de rouwkaarten en de koffiekopjes ligt een envelop die niemand mag vinden voordat het te laat is. geert wil het huis nooit opgeven, wat het hem ook kost. wieke wil dat haar moeders lijden ergens toe geleid heeft. ronald wil vooral weten hoeveel er straks overblijft, en voor wie. alleen marijke weet wat er werkelijk gebeurd is in de jaren dat zij alleen thuis was met de scheuren en de stilte — en zij is de enige die niet meer hoeft te liegen.dit boek is door ai gegenereerd.