volgend op de veelgeprezen bundel “de man die zijn duim afzoeg” deze nieuwe bundel korte verhalen. “bizarrerien” doet de naam eer aan: de auteur verliest zich soms in een labyrint van wervelende filosofische gedachten, alsook malle fantasieen, maar nooit gespeend van humor, en uitnodigend tot mijmeren over de onderliggende implicaties van de bevindingen. als twijfel de essentie van het denken en dus het leven is, kan gezegd worden dat de auteur zich hier heeft 'uitgeleefd' in twijfel aan zekerheden, zichzelf niet uitzonderend. en dat werkt bepaald grappig uit.