valere vandamme, een gepensioneerd weduwnaar, onderhoudt een briefwisseling met de koning van belgie. daarin komen alledaagse onderwerpen aan bod. met de groeiende vertrouwelijkheid worden ook meer ethische en politieke kwesties besproken. na een voorval in het rusthuis ontstaat een nieuwe dynamiek. de vrijmoedigheid van valere begint simultaan te lopen met de gestage veroudering van het koningshuis. het lijken wel communicerende vaten. of zijn beide eerder analoog? zoals relieken uit de oudheid, symbolen die aan waarde inboeten, vervagen en uiteindelijk onleesbaar worden. sinds zijn debuut blijft frank colle ons verbazen met originele en verfrissende literatuur. in deze brievenroman schrijft de auteur/kunstenaar opnieuw met een vleug satire de wereld naar zich toe. we kunnen, mits enige creativiteit, allemaal koning zijn van onze wereld. 'colle komt zoals altijd origineel en erudiet uit de hoek en vult zijn canvas met de mens in al zijn facetten'