het kamp waar sjaan al vijftig jaar woont, wordt wagen voor wagen weggehaald. eerst de van dongens, dan de peters, dan de rest — tot alleen zij nog overblijft, met haar papegaai bertus op haar schouder, die in de stem van haar overleden man praat alsof hij niets gemerkt heeft van de kraan die dichterbij komt. haar zoon ronnie, schipper op de maas, wil dat ze meegaat naar een flat in de stad. de ambtenaar die alles moet regelen, fenna, komt steeds vaker langer dan nodig is voor haar formulieren. iedereen om sjaan heen heeft een plan, een lijst, een datum — behalve zijzelf. terwijl het terrein leger wordt en de stilte harder gaat klinken dan het lawaai ooit deed, moet sjaan beslissen wanneer ze zelf zegt dat het genoeg is. maar hoe laat je een plek los waarin een stem blijft doorleven die niemand anders meer hoort?dit boek is door ai gegenereerd.