beeldhonger- hunger nach bildern toont misschien wel voor het eerst neue wilde en neue leipziger schule in combinatie. beide stromingen brachten vanaf eind jaren 70 de autonome figuratie terug in de west- en oost-duitse kunst, maar werden door de gescheiden ontwikkeling in de beide duitslanden tijdens de koude oorlog lang niet in samenhang waargenomen en gepresenteerd. dit boek laat zien hoe de neue wilde en neue leipziger schule zich ontworstelden aan respectievelijk de kunstideologie van het concept en de abstractie en aan de propagandadwang van het communisme. ook toont het boek hoe neue wilde en neue leipziger schule verenigd zijn in hun gemeenschappelijke inspiratiebronnen van de romantiek en van de grote vooroorlogse duitse schilders als lovis corinth, max beckmann, paula modersohn becker en otto dix. in het hier en nu bevleugelen beide stromingen op hun beurt jonge kunstenaars om de kracht van het schilderen te vieren. ook deze nieuwe generatie is in beeldhonger-hunger nach bildern vertegenwoordigd. met het boek beeldhonger-hunger nach bildern viert museum no hero de vitaliteit van de schilderkunst die grenzen overstraalt.