greet dweilt al veertig jaar dezelfde gangen. ze kent elke losse tegel, elke radiator die tikt zonder warm te worden, elk kozijn waar de verf te dik overheen zit. wat niemand weet: ze kent dit gebouw ook van binnenuit, van toen ze zelf op een van die bedden lag, twaalf jaar oud, en wachtte op iemand die niet meer kwam.als amina hoogzwanger wordt binnengebracht en de kamer met de vier bedden krijgt toegewezen, ziet greet iets terug wat ze had weggeboend. in de vensterbank, onder honderd lagen verf, zitten letters die iemand daar ooit met een schaarpunt in heeft gekrast.ondertussen moet greets zoon wim in de gemeenteraad stemmen over de toekomst van het gebouw, zonder te weten wat zijn moeder er ooit heeft doorstaan — en zonder te vermoeden hoe dicht die geschiedenis bij hem in huis ligt.wie zwijgt, beschermt niet alleen zichzelf.dit boek is door ai gegenereerd.