al drieenveertig jaar staat corrie op dezelfde vloer, met een schaar in haar hand en een radiator waar een hond tegenaan ligt, ook als hij uitstaat. ze kent het haar van iedereen in de stad beter dan hun verhalen, en toch hoort ze alles: over de man die vertrok naar het westen, over de zoon die niet meer belt, over wie er 's ochtends klem zit tussen de grendel en de dag. woensdag na woensdag komen ze terug, marleen met haar jongen, later de jongen alleen, terwijl buiten de stad verandert en binnen alles hetzelfde blijft ruiken: naar permanentvloeistof, natte nek en iets wat niemand hardop zegt. maar knippen duurt niet eeuwig, en op een dag moet ook corrie een stoel overlaten. wie neemt over wat zij nooit heeft willen vragen — en wat blijft er liggen onder de radiator als de zaak straks een andere naam draagt, ook al staat er nog steeds bakker op de ruit?dit boek is door ai gegenereerd.