lucia berlin schrijft over het goede en het slechte, en alles daartussenin: worstelende jonge moeders, echtgenoten die hun biezen pakken, ontevreden dochters en tantes op het dak. met een buitengewone oprechtheid gebruikt ze haar eigen geschiedenis om haar personages tot leven te wekken en weet ze in vluchtige, veelzeggende details, van banale tot aangrijpende, de haast onzichtbare wereld om ons heen te vangen.met een voorwoord van zoon mark berlin en een nawoord van maartje wortel