een zondag in boedapest. in het park voor een thermaalbad wacht een 42-jarige man op een vrouw. om drie uur, op deze dag, onder deze bomen zal hij haar ontmoeten. maar antoinette komt niet opdagen. in plaats van haar te bellen, bezoekt hij het thermaalbad: een plek van troost. in deze omgeving van warm water en vertraagde tijd blijven zijn gedachten uitgaan naar antoinette en hun geschiedenis samen. wie is zij? waarom is ze niet gekomen? antoinette is een verhaal van verstilde droefheid, over verlies en verlangen, geschreven in een dromerige en verfijnde stijl. over in goede handen: ‘een vintage welagen: heldere stijl, soepele, elegante zinnen, ingetogen.’ – de groene amsterdammer ‘knap, stimulerend en ontroerend.’ – het parool**** ‘sfeerrijk en gelaagd.’ – de standaard**** ‘[…] intrigerende diepzinnigheden, zoals de schilderijen van de amerikaanse schilder edward hopper. stille kracht, jazeker.’ – trouw over nachtwandeling: ‘welagen heeft nog nooit een slecht boek geschreven. hij is zo’n zeldzame auteur die het literaire experiment niet schuwt, terwijl hij dankzij zijn eigen stem toch altijd herkenbaar blijft.’ – vpro gids ‘de ingehouden licht-ironische, uiterst verzorgde manier van schrijven, die als relativerend element werkt […] ja, nachtwandeling is spannend.’ – vrij nederland