ans hovenkamp telt. ze telt riemen, sleutels, seconden waarin de wereld even wegvalt en dan weer terugkomt met het gemaal aan de overkant op zijn vaste plek. wat ze niet telt, of nooit hardop, zijn de keren dat ze valt. op de vlonder van de roeivereniging, bij het gemaal met haar fiets, op de keukenvloer met een pak melk naast zich. haar zoon wil dat ze verhuist naar iets kleiners, veiligers, met een alarmknop naast het bed. marit, die 's ochtends haar steunkousen aantrekt, weet meer dan ze opschrijft. en ans zelf zwijgt het hardnekkigst van iedereen, met een koppigheid die op de vlonder voor moed kan doorgaan en thuis voor iets anders. wie hier de waarheid vertelt, bepaalt wie er straks nog aan boord mag. de vraag is niet wie het hangslot optilt en naar links duwt. de vraag is wie het licht mag uitdoen, en wanneer.dit boek is door ai gegenereerd.